Doinu hauek landu ditugu:
Hargin andaluza
Haizeak bidali du
handikan honuntza,
geroztik hemen dabil
gure andaluza,
hargin ona zala eta...
zakurraren putza!
Bera eroriko duk
ez akiok bultza!
AMA BEGIRA ZAZU
Ama begira zazu
leihotik plazara
ni bezalakorikan
plazan ba ote da?
Plaza ikus nezake
gaztetxoz beterik,
baina ez dago zure
moduko besterik!
Dantzan dabiltza gogoz
plazan neskatilak
eta haiei begira
txokoan mutilak.
Punta, orpoa, punta,
aurrera, atzera.
Orain alde batera,
ondoren bestera.
Zerua ilundu da,
euria ari du:
Eguraldiak festa
izorratu digu!
Agur, erromeria
bukatu da jada,
hurrengo igandean
itzuliko gara
—————————————————————————————————-
IKUSI NUENEAN
Ikusi nuenean
zure ile latza
iruditu zitzaidan
sorginen erratza
ikusi nuenean
nik zure sudurra
iruditu zitzaidan
lukainka muturra
Ikusi nuenean
zure belarria
iruditu zitzaidan
azaren orria
Ikusi nuenean
nik zure kokotza
iruditu zitzaidan
gaztaina morkotsa
Ikusi nuenean
nik zure besoa
iruditu zitzaidan
Irati basoa
Ikusi nuenean
nik zure begia
iruditu zitzaidan
gerezi handia
—————————————————————————————————-
ASTOA IKUSI NUEN
Astoa ikusi nuen betaurrekoekin,
buruan txapela ta gabardinarekin,
ile luzea eta bibotearekin
hizketan egon nintzen atzo berarekin.
Astoak esan zidan triste zegoela,
oso zatarra zela bere ikastola,
berak gure gelara etorri nahi zuela,
gure artean ondo konponduko zela.
Baietz esan nion nik, lasai etortzeko,
arkatza eta bloka dendan erosteko,
astoa izan arren, trankil egoteko,
asko ikasi eta txintxo portatzeko.
Astoa etorri zen hurrengo goizean,
jantzi polit bat zeukan jantzirik soinean.
Maisuak esan zion: eseri lurrean,
astotxo, ez baitzera kabitzen mahaiean.
Hondartzako eguna iritsi zenean
astoa portero ta denak futbolean.
Baloi batek jo zuen astoa buruan,
lurrera erori zen hiltzeko zorian.
Azkar deitu zioten sendagileari,
baita Donostiako anbulantziari.
Orain klinikan dagon asto gaixoari
esan nahi nioke: «Lehen bait lehen etorri».
